Technieken

Stoten

Er zijn allerlei slag en stoottechnieken. Deze kunnen gericht zijn op Jodan (de hals, nek en het hoofd), chudan (bovenlichaam, van zonnevlek tot aan het gebied dan Jodan is) en gedan (dit is het gebied onder chudan). Bij de stoten en slagen gebruikt de aanvaller allerlei gebieden van zijn hand en onderarm. Denk bijvoorbeeld aan de grootste twee knokkels (Daikento), toppen vingers (Nihon Nukite), pols (Kote), palm hand (Shotei), enz.

Een stoottechniek is een techniek die echt wordt uitgestoten en die op het einde van de beweging wordt vastgezet. Meestal wordt geraakt met de voorste twee knokkels. De stoottechnieken worden aangeduid met het achtervoegsel zuki.

Een slagtechniek is geen een stotende beweging. Het is vaak een zwaai met de hele arm of alleen de onderarm. Het punt van raken is hierbij vaak onderkant vuist of de rug van de hand. De slagtechnieken worden aangeduid met het achtervoegsel uchi.

Hieronder volgen enkele stoten en slagen.

Schoppen

Net zoals stoten, worden trappen ook naar jodan, chudan en gedan gericht. Bij de trappen worden verschillende delen van de voet gebruikt. Een aantal voorbeelden zijn voetzool (Sokutei), bal van de voet (Josokutei), hiel (Kakato) en zijkant van de voet (Sokuto). De meeste schoppen zijn op twee manieren uit te voeren, namelijk Kekomi en Keage. Kekomi wil zeggen 'stotend'. Een trap die met heupinzet en veel kracht wordt doorgestoten. Keage wil zeggen 'slaande'. Een trap die snel teruggetrokken wordt en waarbij de heup niet of nauwelijks wordt ingezet. Het is een 'snap'. De Japanse benaming voor een trap-techniek is geri.

Hier volgen enkele traptechnieken.

Standen

De algemene benaming van het woord 'stand' is Dachi. Er is een heel scala van standen. In de ene situatie is de ene stand van toepassing en in een andere situatie is een andere stand van toepassing. Bij alle standen is het echter belangrijk dat men goed geworteld staat. Je basis (je standen) moeten als een fundament zijn waarboven op de technieken komen. Is het fundament niet goed, dan zullen de technieken ook niet krachtig zijn. In de meeste standen is het voorste been gebogen. De reden hiervoor is dat als men bijvoorbeeld een trap naar het kniegewricht krijgt en het been is niet gebogen, de knie beschadigd kan worden.

Hier volgen enkele standen.

Weringen

Aangezien er in het karate aangevallen wordt, zal er ook verdedigd moet worden. De stoten en slagen en trappen kunnen op jodan, chudan en gedan gericht zijn. De weringen daarom ook jodan-,chudan- en gedan-weringen. In tegenstelling tot stoten, slagen en trappen, zijn weringen vaak alleen maar naar gedan, chudan of jodan gericht. Er zijn dus aparte weringen voor jodan, voor chudan en gedan. Het grootse deel van de weringen is met de onderarm of hand. Er zijn verschillende plaatsen op de onderarm of hand waar het aandachtspunt van de wering ligt. Voorbeelden hiervan zijn de pols (Koken), onderarm (Ude), rug hand (Haishu) en zijkant hand aan de pink-zijde (Shuto). De Japanse benaming van een wering is uke.

Hier volgen enkele weringen: